Karantinanın mutlu sabahından bu sefer merhaba...
Karantinanın mutlu sabahından bu sefer merhaba;Geçtiğimiz gün testim yapıldı, dün negatif olduğumu öğrendim. ‘Covid’im negatif, ruhum pozitif’ nidalara ile bu sevindirici haberi tüm sevdiklerimle paylaştım. Testi yapılan basın mensubu arkadaşlarımın da ‘negatif’ sonucunu almak beni apayrı mutlu etti. İzolasyonumuz devam ediyor fakat bu haberi bilmek, umutlu olmayı daha anlamlı kıldı.
Temas riski olması sebebiyle evde durduğum bu süreçte, herhangi bir hastalığım olmasa dahi birçok kişi tarafından aranarak, ‘ihtiyacımın olup olunmadığı’ soruldu. Gerek arkadaşlarım gerek haber sayesinde tanıştığım birçok gönlü güzel insan beni arayarak destek oldular, her türlü ihtiyacımda aramamı istediler. Gerçekten dost kötü günde belli oluyormuş. Bu beni inanılmaz duygulandırdı!
Hatta ilk günlerde ihtiyacım olan birkaç malzemeyi kapıma asıp sonra ‘pencereye bak’ diye mesaj atan Büşra arkadaşımın aşağıdan bana el sallayışı güzel anlar olarak kalacak zihnimde.
Umarım diğer basın mensubu arkadaşlarımın ve belediye meclis üyelerinin de testleri negatif çıkar ve Erdal Gezen Bey de basitçe atlatır bu hastalığı.
Moralleri bozmaya gerek yok, tedbire gerek var!
Şimdi düşünüyorum da bu maskeler, el dezenfektanlarının sonucu belki de ‘negatif’liğim.
Kim bilir belki de koronavirüs kaç kere misafir oldu ellerime, yüzümün çevresine… Kısa misafirlikleri maskeye ve el dezenfektanına, sabuna kadardı belki de…
Sonuç şudur ki; tedbirinizi bırakmayın!
Siz koronayı göremiyorsunuz diye, koronanın size gelmemesi şart mı?
Değil elbette!
O yüzden maskeler ağza, eller suya sabuna!
**
Karantinanın dışında bir de bu dönemde tekrar okumaya başladığım canım şairim Ahmet Erhan’ın çok sevdiğim bir şiirini de vereyim sizlere:
..
Mutluluk, bir acının bilincine varıp da onu dönüştürmektir
Yaşamın sonsuzluğunda karar kılan bir umuda
Sevgilinin boynuna dokunduğunda duyulan ürpertidir
Öpülen ilk dudak, içilen ilk sigaradır belki
Denizden yükselen kokudur sabah karanlığında
Kabullenmektir yani yaşamı acısı ve sevinciyle aynı boyutta
Yalnızca yaşamaktır belki de, kim bilir…
Ne yerdedir, ne göktedir o- değil mi Abidin?
Mutluluğun resmini yaptın mı bilmem
Ama ben onun şiirini yazmak isterim…
