Merhaba. Dün, Ezine / Karadağ-Bergaz (Gökçebayır) eski yoldan Gökçebayır’a (toplam 7-8 km) çıktım…
ŞEHİRLEŞMEDE
SORUNLARINDAN BİRİNİN ÇÖPLÜKLER !?olduğunu bilirdim de😩
Ezine -Geyikli çöplüğünü, arazinin geniş ve müsait olduğunu görünce, bu çöplerin “geri dönüşümü” olmaz mı ?diye de düşünmekten kendimi alamadım…😊
“çöp: Farsça çūb
1. isim Saman inceliğinde herhangi bir sap, dal veya tahta parçası.
2. isim,Yararsız, pis veya zararlı olduğu için atılan ufak tefek şeylerin hepsi; gübür.” (TDK)
Halk, çöp denince, “belde ve belediyeyi” bütünleştiren bir anlayışa sahiptir…
Halk ağzıyla;
Belediye-ci-lik anlayışına, kurumsal olarak da Belediye hizmeti diyoruz…
“belediye Arapça belediyye ;
1. isim İl, ilçe, kasaba, belde vb. yerleşim merkezlerinde temizlik, aydınlatma, su, toplu taşıma ve esnafın denetimi gibi kamu hizmetlerine bakan, başkanı ve üyeleri halk tarafından seçilen, tüzel kişiliği olan örgüt; uray, şehremaneti”. (TDK)
Osmanlı zamanında “Şehr-i emin” olarak bilinen, belediyecilik anlayışı, bugün de çok önemlidir…😊
Çanakkale Belediyesi’nin bu işi Musaköy tarafında çok güzel çözdüğü ve geri dönüşümlü biçimde çevreye de şehir gelirine de katkı sağlandığı söz konusudur…
Çöp-çü, çöp-çü-lük, çöp-lük-çü, kelimeleri gramer olarak kendini ortaya koyuyor, ama İNS-İNSAN bu kelimelerin üreticisi !😊Bu üretimle kirletici olanlar, ne kendilerinin ne de ruhlarının kirlendiğinin farkında neden olmazlar, olamazlar düşündürücüdür…!?
Bu açıklamalara rağmen, tahta köprünün karşısındaki yeni köprünün altındaki Sarıçay kenarına bakınca, kim atıyor, bu çöpleri 😩!..
Tabii, insan denen yaratıklar… Bu,
İNS—Lİ (-Ü) CAN-LAR utanmıyor mu ?… Kültürümüzde “temizlik, imandandır-imanın yarısıdır …” söylemiyle; yarınki “
“Mevlid”kandilimizi kutluyorum…
Çanakkale/ Ezine-Geyikli’den selamlar…
24.08.2026
Dr. Hayrettin Parlakyildiz
E.Öğr. Üyesi-Akademisyen
E-posta: [email protected]
