Evet, yanlış duymadınız gerçekten evlendim.
Evet, yanlış duymadınız gerçekten evlendim.Bir evim oldu yani. Haha. Bugünlerde bu kadar komik esprileri pek duymuyor olabilirsiniz tabii…
Zor oldu gerçekten. Ev bulma süreci, maddi hesaplamalar, psikolojik durum…
Bir sürü safhası var bu işin…
Rus bir arkadaşım var, bu süreçte bana Rusya’da işlerin daha farklı yürüdüğünü söylemişti. Emlakçılar çok az, bankalar çok ve evi tutmak için üç kira vermene gerek yok demişti. Hem de şehir merkezindeki 3 odalı bir ev, tüm giderleriyle beraber kış aylarında 1500 TL’ye geliyor demişti. Ben biraz şaşırmıştım tabii. Buradaki tek odalı evlerin aylık kirası bu fiyat…
Bu Çanakkale’ye has bir durum sanırım. Zira senelerce İstanbul’da yaşadım. Lüks bir ev olmasa bile Lükse semtlerde gayet güzel evler bulunabiliyordu.
Çanakkale’de ise evden çok emlakçı var.
Üstelik gerçekten eve giriş bedeli insanları çok zorluyor.
Sahibinden ev yok denecek kadar az.
‘Eşyalı kiralık’ adı altında evler var mesela. Gerçekten şok oldum. Bez dolap, bitpazarından beyaz eşyalarla doldurmuşlar evi. Ateş pahasına kira istiyor.
Ya lütfen elinizi kalbinize koyun. Asgari ücret ne kadar? Küsuratız 2.300, bu kişi tek başına, tek odalı bir eve çıkmaya kalktığında maaşının yarısını sadece kafasını eve sokmak için harcıyor.
Üstelik şehrin size sunduğu hiçbir şey yok.
Evlerin çoğu eski.
Bir de, evi göstermeye geç gelen, telefonları açmayan, başka evler de önermeyen üstelik bir kısmı da kefil isteyen emlakçılara tamah ediliyor.
Onlara komisyon veriyoruz. Neyin komisyonuysa bu?
Bir kere bile ev bakmaya arabayla gittiğimizi hatırlamıyorum.
İstanbul’dayken evin önünde arardık, beş dk sürmez gelirlerdi. Gerçekten şoklar içerisindeyim…
Çanakkale beni şaşırtmaya devam ediyor.
Neyse…
Suç bizde belki de, bunlara tamah edenlerde…
Yalnız cidden şu fiyatları bir revize edelim ya hu…
